شماره حساب

شماره حساب

سندرم تونل کارپال CTS

سندرم تونل کارپال CTS

تعریف سندروم تونل کارپال

سندروم تونل کارپال در مچ دست خانم ها شایع تر از مردان است و به طور اصلی به دلیل ضخیم شدن لیگامان عرضی مچ دست رخ می‌دهد ، معمولا ضخیم شدن این تاندون در اثر کارهای تکراری روزمره که فشار مکرر بر روی کانال دست می آورد ایجاد میشود.

ضایعات دیگری که سبب فشار به تونل کارپ می شود از جمله جابجایی انتهای تحتانی استخوان رادیوس در صورت شکستگی یا دررفتگی استخوان لونیت میباشد ، تورم غلاف تاندون عضله مشترک خم کننده انگشتان و خم و باز کردن بیش از حد مچ دست نیز می تواند سبب CTS شود.

از عوامل دیگر می‌توان به آرتریت روماتوئید یا فشارهای داخلی همانند لیپوما ، دیابت و حاملگی اشاره کرد.

” سی تی اس (CTS) دردی که ممکن است دستانتان را از کار بیاندازد! “

(CTS) اختلالی شایع است که بر اثر فشردگی عصب میانی در ناحیه مچ دست ایجاد می شود. این عصب که وظیفه حس و حرکت انگشتان شست، اشاره، وسط و بخشی از انگشت حلقه را بر عهده دارد، در گذرگاه باریکی به نام تونل کارپال از مچ دست عبور می کند. هر عاملی که فضای این تونل را تنگ کند، می تواند به عصب میانی فشار وارد کرده و منجر به بروز علائم CTS شود.

پرداخت با تمامی کارتهای عضو شتاب

سندرم تونل کارپال (CTS) زمانی رخ می‌دهد که عصب میانی، که از مچ دست عبور می‌کند، تحت فشار قرار می‌گیرد. این عصب وظیفه انتقال حس لامسه و حرکت انگشتان شست، اشاره، وسط و نیمی از انگشت حلقه را بر عهده دارد.

علل متعددی برای تنگی تونل کارپال و بروز CTS وجود دارد، از جمله :

  • انجام حرکات تکراری : مشاغلی که نیازمند حرکات مکرر دست و یا چرخش و یا فشار زیاد بر مچ دست است میتوانند خطر ابتلا به CTS را افزایش دهند، مانند :
    • کار مداوم با کامپیوتر (خصوصاً همان دستی که با موس درگیر است)
    • تایپ کردن در ساعات طولانی
    • انجام خیاطی یا امور بافندگی یا دوخت و دوز یا کوک زدن
    • نوازندگی و نواختن آلات موسیقی
    • انجام کارهای ساختمانی و انجام عملیات تخریب (زدن پتک)
    • استفاده از ابزارآلات سنگین، لرزاننده و چرخشی
    • صندوق داری (برداشتن و جابجایی اشیاء سنگین)

  • بارداری در مهربانوها : احتباس مایعات در دوران بارداری میتواند منجر به تورم تونل کارپال و فشرده شدن عصب میانی شود.
  • بروز چاقی : افزایش وزن و چاقی، به ویژه در زنان، میتواند خطر ابتلا به CTS را بالا ببرد.
  • آرتریت روماتوئید : این بیماری التهابی میتواند باعث تورم و التهاب مچ دست و در نتیجه فشرده شدن عصب میانی شود.
  • شکستگی مچ دست : آسیب دیدگی و شکستگی مچ دست میتواند ساختار تونل کارپال را مختل کرده و به عصب میانی فشار وارد کند.
  • بروز دیابت : افراد مبتلا به دیابت بیشتر در معرض ابتلا به CTS هستند.
  • سندرم تونل کوبیتال : این عارضه که در آرنج رخ میدهد، میتواند باعث درد و بی حسی در دست و انگشتان مشابه CTS شود و تشخیص آن را دشوارتر کند.
  • وجود تومور یا کیست : در موارد نادر، تومور یا کیست در ناحیه مچ دست میتواند به عصب میانی فشار وارد کرده و منجر به CTS شود.
  • ناهنجاریهای آناتومیکی : برخی افراد به طور طبیعی تونل کارپال کوچکتری دارند که میتواند آنها را در معرض خطر ابتلا به CTS قرار دهد.
  •  جنسیت : زنان به دلایل هورمونی و آناتومیکی بیشتر از مردان به CTS مبتلا میشوند.

” علاوه بر موارد فوق، برخی از داروها، مانند داروهای ضد بارداری خوراکی و کورتیکواستروئیدها، نیز میتوانند خطر ابتلا به CTS را افزایش دهند. “

در برخی موارد، علت دقیق CTS مشخص نمیشود.

تشخیص CTS معمولاً با معاینه فیزیکی و انجام تستهای الکترودیاگنوستیک صورت میگیرد.

علائم سندروم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال (CTS) به واسطه فشردگی عصب میانی در ناحیه مچ دست ایجاد میشود لذا فشردگی عصب میانی میتواند منجر به بروز علائمی همچون احساس بی حسی ، گزگز و مورمور و سوزش در انگشتان درد در ناحیه مچ دست شود، اما اینها همه علائم نیستند. در زیر شایع ترین علائم سی تی اس را ملاحظه می فرمایید :

  • بروز درد :
    • درد در ناحیه مچ دست، کف دست و انگشتان شست، اشاره، وسط و نیمی از انگشت حلقه
    • درد ممکن است به صورت سوزش، تیر کشیدن یا مور مور شدن باشد.
    • درد معمولاً در شب و هنگام صبح بیشتر است.
  • بی حسی و احساس سوزن سوزن شدن :
    • احساس بی‌ حسی یا سوزن سوزن شدن در انگشتان شست، اشاره، وسط و نیمی از انگشت حلقه
    • این احساس ممکن است به صورت گزگز کردن یا مور مور شدن باشد.
    • بی‌ حسی و سوزن سوزن شدن معمولاً در شب بدتر میشود.
  • ضعف عضلانی :
    • ضعف و آتروفی در عضلات دست و انگشتان
    • مشکل در انجام کارهای ظریف مانند گرفتن اشیاء کوچک، بستن دکمه‌ها یا نخ کردن سوزن
    • دفورمیتی انگشتان
  • افتادن اشیاء :
    • به دلیل بی‌ حسی و ضعف عضلانی، افراد مبتلا به CTS ممکن است اشیاء را به طور مکرر بیندازند.
  • دشواری در انجام حرکات :
    • انجام حرکات ظریف مانند نواختن آلات موسیقی یا تایپ کردن ممکن است دشوار یا غیرممکن شود.
  • درد در ساعد :
    در برخی موارد، درد ممکن است به ساعد نیز انتشار یابد.

ملاحظات :

علائم این مشکل هنگام استفاده طولانی مدت از انگشتان مانند نوشتن ، کوک زدن تشدید می شود. گاهی اوقات در وضعیت های ثابت نیز همانند رانندگی یا خواندن روزنامه نیز علائم تشدید می‌شود. که ممکن است تا ساعد انتشار یابد احساس ضعف در انگشتان که ممکن است انجام کارهای ظریف را سخت کند.

علائم سندرم تونل کارپال به تدریج و در طول زمان ظاهر میشوند. در ابتدا، علائم ممکن است خفیف و مقطعی باشند، اما با گذشت زمان شدیدتر و مداوم میشوند.
اگر هر یک از این علائم را تجربه میکنید، مهم است که برای تشخیص و درمان به پزشک خود مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب میتواند به جلوگیری از آسیب دائمی به عصب میانی و بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند.

روشهای درمان سندرم تونل کارپال

خوشبختانه، روشهای درمانی مختلفی برای درمان موقت و دائم (CTS) وجود دارد که میتواند به کاهش درد، علائم و بهبود کیفیت زندگی درمانجو کمک کند. انتخاب روش درمانی مناسب به میزان درد، نوع علائم، شرایط بیمار و سابقه پزشکی ایشان بستگی دارد. در این بخش به بررسی برخی از روشهای متداول درمان (CTS) خواهیم پرداخت :

  • روشهای غیرتهاجمی

    • استفاده از آتل : استفاده از آتل مچ دست خصوصاً در هنگام خواب میتواند مچ دست را در حالت خنثی نگه دارد و به کاهش موقت فشار روی عصب میانی کمک کند.
    • مصرف داروها : داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن میتواند به صورت موقتی به کاهش درد و التهاب کمک کنند. در برخی موارد، پزشک ممکن است از داروهای کورتیکواستروئید خوراکی یا تزریقی برای کاهش التهاب استفاده کند.
    • تغییر در سبک زندگی : اجتناب یا کاهش فعالیتهایی که باعث تشدید علائم میشوند، مانند کار با کامپیوتر یا استفاده از ابزارآلات لرزاننده و تغییر در روش انجام امور تکرار شونده، میتواند به روند بهبودی کمک کند.
    • اصلاح ارگونومیک : ایجاد تغییراتی در محیط کار و نحوه انجام امور روزمره، برای کاهش فشار روی مچ دست، مانند تنظیم ارتفاع صندلی و صفحه کلید یا استفاده از پد موس و صفحه کلید ارگونومیک، میتواند بسیار مفید واقع شود.
    • انجام فیزیوتراپی : فیزیوتراپیست با تجویز اکسرسایزتراپی، تمرینات کششی و تقویتی را برای بهبود دامنه حرکتی و با انجام سایر متدهای فیزیوتراپی جهت کاهش درد و تقویت تاندون ها و عضلات مچ دست و ساعد برمی آید.
  • روشهای تهاجمی

    • تزریق ژل : در این روش، از ژل کورتیکواستروئید برای کاهش التهاب و فشار روی عصب میانی در ناحیه تونل کارپال استفاده میشود.
    • انجام عمل جراحی : در موارد شدید CTS که به درمانهای غیرتهاجمی پاسخ نمیدهد، ممکن است پزشک معالج یا فیزیوتراپیست جراحی را توصیه نماید. در جراحی تونل کارپال، رباط عرضی مچ دست (رتیناکولوم فلکسور) بریده میشود تا فضای بیشتری برای عصب میانی ایجاد شود. جراحی تونل کارپال معمولاً به صورت سرپایی و با بی‌حسی موضعی انجام میشود. دو روش اصلی برای جراحی CTS وجود دارد :
        • جراحی آزاد : در این روش، یک برش در پوست بالای مچ دست ایجاد شده و رباط عرضی مچ دست (رتیناکولوم فلکسور) که عصب میانی را تحت فشار قرار می دهد در نهایت بریده می شود.
        • جراحی اندوسکوپیک : این روش که با استفاده از ابزارهای بسیار کوچک و یک دوربین انجام میشود، به صورت عمومی به برش کوچک تری در پوست نیاز دارد.

 

ملاحظات :

انتخاب روش درمانی مناسب برای CTS باید توسط پزشک متخصص و با در نظر گرفتن شرایط بیمار صورت می پذیرد. در کنار روشهای درمانی ذکر شده، روشهای دیگری نیز مانند درای نیدلینگ، لیزر درمانی و درمانهای تخصصی دیگری نیز وجود دارد که برخی از آنها برای کاهش علائم CTS استفاده می شود. با این حال، قبل از آزمایش هر یک از این روشها حتماً با پزشک معالج خود مشورت نمایید. رهایی از محدودیت ها و دردهای سندرم تونل کارپال و بازگشت به زندگی عادی امکان پذیر است. با تشخیص زودهنگام و انجام درمان مناسب، می توان بر این عارضه غلبه کرده و کیفیت زندگی را بهبود بخشید.

4 مورد مرتبط در همین شاخه:

CPM

دستگاه سی پی ام (CPM) چیست ؟

دستگاه سی پی ام (CPM) در فیزیوتراپی عملکرد مفاصل را بهبود میبخشد و کمک میکند روند بهبودی سریع تر انجام شود “دستگاه سی پی ام” نامیده می شود. که به معنای حرکت غیرفعال مداوم Continus Passive Motion که معمولا با نام اختصاری CPM خوانده میشود.
یکی از مهم ترین عوارض بیماری های مفصلی، کاهش دامنه حرکتی مفاصل است که با فیزیوتراپی قابل بهبود می باشد.

دستگاه سی پی ام جهت حفظ و بازگرداندن دامنه حرکتی مفاصل در مرحله اول توانبخشی مورد استفاده قرار می گیرند. بازگشتن دامنه حرکتی مفاصل بعد از جراحی یا تروما به توانبخشی بستگی دارد. تاخیر در توانبخشی ممکن است منجر به عملکرد ضعیف مفصل یا بی حرکتی شود.

مفاصل زانو، مچ پا و دست، آرنج، لگن و مفاصل شانه با نظر فیزیوتراپیست می تواند تحت درمان با این دستگاه قرار بگیرند.

دستگاه CPM از طریق تحریک ترمیم بافت مفصلی و گردش مایع مفصلی بهبودی را افزایش می دهد. همچنین از چسبندگی ، خشکی مفاصل ، کوتاهی ها و تخریب غضروف مفصلی جلوگیری میکند. دستگاه سی پی ام زانو بی نقص ترین دستگاه توانبخشی بعد از عمل برای زانو و به ویژه پس از جراحی های تعویض مفصل زانو یا ترمیم لیگامانی این ناجیه می باشد.

با کمک این دستگاه بدون کمک خود بیمار حرکت مفصل توسط دستگاه صورت میپذیرد.

مادون قرمز

نورهای مادون قرمز در کدام طیف قرار میگیرند؟

نورهای مادون قرمز در طیف امواج الکترومغناطیس قرار می‌گیرند. این طیف شامل تمام امواج الکترومغناطیسی است که شامل امواجی مانند نور قابل رویت تا امواج رادیویی و امواج مایکروویو است. نور مادون قرمز در قسمت پایین‌تر و فرکانس بالاتر از نور قرمز مرئی واقع می‌شود. به عبارت دیگر ، طول موج نور مادون قرمز یا اشعه مادون قرمز (IR) بین حدود ۷۰۰ نانومتر تا ۱ میکرومتر است.

تعویض مفصل زانو (آرتروپلاستی)

آرتروپلاستی چیست؟

جراحی تعویض مفصل زانو که با عنوان آرتروپلاستی نیز شناخته می شود به کاهش درد و بهبود عملکرد حرکتی زانو در موارد آرتروز شدید کمک می کند.

  • قابل ذکر است که تا حد امکان با توجه به عمر محدود پروتز زانو و پروسه سخت جراحی ، درمان های توانبخشی و فیزیوتراپی توصیه می شود.

در این جراحی مفصل و غضروف آسیب دیده زانو به صورت کامل برداشته می شود و از مفصل مصنوعی (پروتز) که از جنس پلاستیک ، فلز و پلیمر می باشد استفاده می شود.

تخت کشش درمانی

تراکشن یا کشش

تراکشن یا کشش ستون فقرات یک روش درمانی به منظور کشش و افزایش طول استخوان ها استفاده میشود که به منظور کاهش درد منطقه ای ،آزاد سازی عصب ،افزایش جریان خون منطقه تحت درمان و بهبود در جهت همرستا و ردیف شده ستون فقرات بر روی هم می باشد.
هدف از استفاده از این روش درمانی ایجاد یک ناحیه التیام بخش برای فتق یا بیرون زدگی دیسک و یا در بیمارانی که دچار کاهش فاصله دیسک مفصلی شده اند می باشد که فشار منفی بین دیسکی برای جا انداختن دیسک های بیرون زده و فتق دیسکی ایجاد میکند و کاهش فشار بر روی دیسک باعث ورود مواد مغذی که التیام بخش هستند به دیسک می شود .