مکانوتراپی

“فیزیوتراپی” درمان فیزیکی را برای بهبود مشکلات سیستم عصبی مانند کمک به درمان ضربات وارده به سر، سکته مغزی، آسیب های نخاع، پارکینسون، ام اس و بهبود کارکرد سیستم تنفسی مانند کمک به درمان آسم، برونشیت و آمفیزم انجام میدهد.

“فیزیوتراپی” درمان فیزیکی را بر روی عضلات، استخوان ها و مفاصل انجام می دهد مانند کمک به درمان کمردرد، دردهای مفاصل، آسیب های ورزشی و بهبود سریعتر سیستم حرکتی بعد از اعمال جراحی که روی آن انجام می پذیرد.

مکانوتراپی

مکانوتراپی یا حرکت درمانی ،حرکت دادن قسمت های مختلف بدن بوسیله خود بیمار یا کمک درمان گر به کمک یک وسیله کمکی میگویند.

با روش مکانوتراپی کمک به جلوگیری در خشک شدن مفاصل با کمک یک وسیله مکانیکی ثانویه میشود که این وسایل از قبیل وزنه ،فنر ،دوچرخه ثابت ،تخته تعادل ،شولدر ویل و دستگاههای ورزشی و… میباشد.

مکانوتراپی در بیمارانی استفاده می شود که دچار کاهش محدوده حرکات مفاصل یا کاهش قدرت عضلانی می باشند و برای برقراری دامنه حرکت یا بهبود قدرت حرکت از وسیله های موجود در بخش مکانوتراپی استفاده خواهند کرد.

تمرین درمانی و حرکات اصلاحی  با کمک بر عملکرد بدن در سطح کارایی بالا تمرکز خواهد داشت . این امر برای کمک به عملکرد مطلوب تمام بخش‌های بدن در کنار پیشگیری از آسیب‌دیدگی، درد و تحلیل بدن مهم می باشد.

تمرین درمانی می‌تواند به بهبودی انعطاف‌پذیری، قدرت، استقامت و وضعیت قرار گیری بدن کمک کرده و ممکن است بر انتخاب گروه‌های عضلانی و یا کل بدن تمرکز کند. ورزش و روش‌های درمانی را می‌توان جهت افزایش تاثیر درمان همراه با هم استفاده کرد.

ورزش می‌تواند به کاهش درد و بهبود عملکرد بدن کمک بکند. تمرین‌های تقویتی، ورزش‌های هوازی و کششی ممکن هست تشکیل دهنده‌ی یک برنامه‌ی ورزشی برای کل بدن باشند. انواع مختلف  تمرین درمانی را می‌توان جهت بهبود سلامت مفاصل، تنفس مناسب و آرام‌سازی استفاده کرد.

تمرین  درمانی و همچنین حرکات اصلاحی یک  مجموعه برنامه‌ی فعالیت‌های فیزیکی است که برای اهداف خاص درمانی طراحی و تجویز می‌شود. هدف آن کار کردن جهت بازیابی عملکرد اسکلتی عضلانی نرمال یا کاهش درد در بالا و پایین محل آسیب ناشی از بیماری یا آسیب‌دیدگی‌ها از طریق بازآموزی عصبی، آموزش راه رفتن و فعالیت‌های درمانی می‌باشد.

ماهیت این روش این است که بسیار تکرارشونده و شدید بوده و نیاز به صرف زمان و تعهد بیمار جهت تحریک انعطاف‌پذیری عصبی است. تمرین درمانی برای دهه‌ها درمانی حیاتی و دیرینه بوده و در سرتاسر دنیا درکنار فیزیوتراپی انجام شده است.

تمرین درمانی و حرکات اصلاحی بر اساس اصول علم ورزش است و هنگامی که برای بیماران مبتلا به معلولیت عصبی استفاده می‌شود، تمرکز آن بهبودی عملکرد نواحی بالا و پایین محل آسیب‌دیدگی است.

بیمارانی که از یک برنامه‌ی ورزش درمانی استفاده می‌کنند می‌توانند از افزایش حرکت یا عملکرد حسی، افزایش استقلال، کاهش نیاز به دارو، کاهش مراجعه به بیمارستان، و افزایش وضعیت کلی سلامتی خود بهره‌مند شوند.

علاوه بر بیماران در ورزشکاران برای بهبود فعالیت های ورزشی خود و بهینه کردن عضلات در رشته خاص مورد استفاده قرار میگیرد.